güneş doğuyor bir kez daha ışıkları gözlerime doğuyor sabahın seni düşlediğme nefes dolu balkonumdan doğuyor bir defa içinde ikimizin umutlarıyla daha güsel bir tabiat ikimizin ortak paydasında.seni özledim sesinle kişiliğnin ahengini ellerindeki o ferahlığı gözlerinin...
Yokluğun bir demir külçe gibi çöküyor üstüme taşıyamıyorum güçsüzüm tırnaklarımı yiyorum bu yalnızlık ve çaresizlik büsbütün sardı beni yine. sigaramın dumanında canlnıyorsun ezip geçiyorum bir kez daha çöpünü o zaman o zaman...